از دست دادن تعادل و افتادن در پارکینسون از مشکلات رایج افراد مبتلا به بیماری پارکینسون است که با پیشرفت بیماری پارکینسون، زمین خوردن اغلب بیشتر میشود. برخی از زمین خوردنها فقط باعث خراش یا کبودی جزئی میشوند، اما برخی دیگر میتوانند تأثیر ماندگاری بر تحرک و استقلال داشته باشند. درک چگونگی تأثیر پارکینسون بر تعادل و انجام اقداماتی برای کاهش خطر زمین خوردن میتواند به بیمار کمک کند تا ایمنتر و مستقلتر بماند. در این مطلب از مرکز خدمات توانبخشی سیب نت، روشهای کاهش زمین خوردن در پارکینسون را بایکدیگر بررسی خواهیم کرد تا دیگر نگران بیماران عزیز خود نباشید.
افتادن و زمین خوردن در افراد مبتلا به پارکینسون
افتادن و از دست دادن تعادل از مشکلات شایع در بیماران مبتلا به پارکینسون است که با گذشت زمان و پیشرفت بیماری تشدید میشود. اختلال در سیستم تعادلی مغز و کاهش توانایی در انجام حرکات سریع و دقیق سبب بر هم خوردن تعادل بیمار میشوند. همچنین تغییرات در الگوی راه رفتن، نظیر کاهش طول قدمها و افزایش زمان تماس پا با زمین، که ناشی از سفتی عضلات و کاهش عملکرد حسی است، خطر افتادن و زمین خوردن را به طور چشمگیری افزایش می دهد. با پیشرفت بیماری پارکینسون، وضعیت بدنی نیز تغییر میکند. بیماران به دلیل کاهش فعالیتهای فیزیکی ممکن است به ضعف عضلانی دچار شوند. کاهش انعطافپذیری عضلات میتواند خطر افتادن را افزایش دهد.
یخ زدگی عضلات (فریزینگ) یکی از علائم شایع بیماری پارکینسون است. یخزدن حالتی است که در آن فرد توانایی حرکت دادن عضلات و اندام هایش را به صورت لحظهای از دست می دهد و به طور ناگهانی متوقف میشود. ممکن است این توقف چند ثانیه یا دقیقه طول بکشد. برخی از بیماران به دلیل مشکلاتی که در آغاز حرکت دارند یا به علت یخزدن در حین حرکت، دچار سقوط میشوند. در صورت رخ دادن این مشکل، پاهای بیمار ممکن است به زمین گیر کند یا به دلیل از بین رفتن کنترل عضلات، نتواند به آسانی حرکت کند. یخ زدگی معمولا در مراحل پیشرفته پارکینسون رخ می دهد و برخی از داروها ممکن است سبب تشدید آن شوند.
دلایل زمین خوردن در پارکینسون
بیماری پارکینسون نحوه حرکت افراد را تغییر میدهد که میتواند بر تعادل، راه رفتن و وضعیت بدن تأثیر بگذارد و ممکن است منجر به زمین خوردن شود. از آنجایی که پارکینسون هر فرد را به طور متفاوتی تحت تأثیر قرار میدهد، آشنایی با چالشهای خود میتواند به شما در برداشتن گامهایی برای بهبود ایمنی کمک کند. برخی از دلایل رایج زمین خوردن و افتادن در بیماران پارکینسون عبارتند از:
- تغییرات در راه رفتن: گامهای کوتاهتر، آهستهتر یا با گامهای نامنظم میتواند بر تعادل تأثیر بگذارد و احتمال زمین خوردن در پارکینسون را افزایش دهد.
- مشکلات تعادل: بیماری پارکینسون میتواند حرکات طبیعی، وضعیت بدن و رفلکسهایی را که به شما کمک میکنند ثابت و صاف بمانید، مختل کند.
- یخ زدگی: برای برخی از افراد مبتلا به پارکینسون، ممکن است احساس شود که پاهایشان به زمین چسبیده است، به خصوص هنگام عبور از در، چرخش، احساس استرس یا عجله یا زمانی که اثر داروها از بین میرود. کسانی که یخ زدگی را تجربه میکنند، در معرض خطر بیشتری برای افتادن هستند.
- فشار خون پایین: فشار خون پایین یکی از علت زمین خوردنهای مکرر در پارکینسون است زیرا بیماری پارکینسون میتواند بر سیستم عصبی خودکار که ضربان قلب و جریان خون را کنترل میکند، تأثیر بگذارد. در نتیجه، برخی افراد ممکن است هنگام ایستادن دچار افت ناگهانی فشار خون شوند. این میتواند باعث سرگیجه، سبکی سر یا خستگی شود و خطر زمین خوردن را افزایش دهد.
- عوارض جانبی دارو: داروها، از جمله داروهایی که برای پارکینسون تجویز میشوند، گاهی اوقات میتوانند باعث خوابآلودگی و گیجی شوند که میتواند خطر زمین خوردن را افزایش دهد.
- ضعف عضلانی: علائم پارکینسون میتواند فعال ماندن را دشوارتر کند، که میتواند عضلات پاها و عضلات مرکزی بدن شما را ضعیف کند. این میتواند بر تعادل شما نیز تأثیر بگذارد.
- تغییرات تفکر: پارکینسون میتواند بر تمرکز تأثیر بگذارد و انجام چند کار همزمان را دشوارتر کند. راه رفتن در حالی که حواستان پرت است میتواند خطر زمین خوردن را افزایش دهد.
- مشکلات بینایی و ادراک: پارکینسون میتواند باعث تاری دید یا دوبینی و مشکل در تشخیص فواصل شود که هر دو میتوانند بر آگاهی فضایی و تعادل تأثیر بگذارند. اگرچه کاهش شنوایی به طور مستقیم با پارکینسون مرتبط نیست، اما میتواند بر تعادل نیز تأثیر بگذارد و در نتیجه منجر به افتادن در بیماران پارکینسون شود.
روشهای درمان و جلوگیری از افتادن در پارکینسون
افتادن در بیماران پارکینسون به قدری میتواند خطرناک باشد که منجر شکستگی لگن، کبودی، زخم و … خواهد شد که در اینصورت ادامه زندگی را برای بیماران پارکینسون سخت میکند. در این قسمت، راهکارهای جلوگیری از افتادن و مدیریت تعادل در بیماران پارکینسون را بایکدیگر بررسی خواهیم کرد.
1.داروهای پارکینسون
مدیریت داروهای پارکینسون میتواند تحرک را بهبود بخشد و از حالت خشکی و یخ زدگی عضلات جلوگیری به عمل آورد و در نتیجه خطر سقوط را کاهش دهد. مدیریت دارو باید شامل موارد زیر باشد:
- برخی از داروها میتوانند با هم تداخل داشته باشند و در زمین خوردن نقش داشته باشند. در مورد هر دارویی که خودتان یا بیمار شما مصرف میکند (مثل ویتامینها، مکملها، داروها) با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید تا تداخلات احتمالی را بررسی کنید.
- همیشه داروها را سر وقت و طبق تجویز متخصص معالج خود مصرف کنید.
- همچنین میتوان داروهایی را برای بهبود تراکم استخوان و در نتیجه کاهش احتمال شکستگی در هنگام وجود پوکی استخوان تجویز کرد. پزشکان همچنین میتوانند آزمایش تراکم استخوان را که از طریق اسکن سریع و بدون درد با اشعه ایکس انجام میشود، تجویز کنند.
2.کاردرمانی
کاردرمانی یکی از بهترین روشها برای جلوگیری از افتادن در بیماران پارکینسون است. در این روش درمانی، کاردرمانگر به منزل بیمار میآید و محیط خانه را برای بیمار امن میسازد که این شامل استفاده از نرده برای برخی از بخشهای خانه و روشهای تمرینی برای کمک به حفظ تعادل بیماران پارکینسون است. قدرت کاردرمانی را برای کمک به حفظ تعادل بیماران پارکینسون دست کم نگیرید!
برای دریافت خدمات کاردرمانی در منزل برای بیماران پارکینسون، تنها کافی است تا از طریق راههای ارتباطی زیر با کارشناسان مرکز خدمات توانبخشی سیب نت تماس حاصل فرمایید تا در زمان مقرر، بهترین کاردرمانگران آقا و خانم را به منزل شما اعزام نماییم.
3.فیزیوتراپی
پس از بهینهسازی داروها و ایمنسازی هرچه بیشتر محیط خانه، گام بعدی در درمان زمین خوردن در پارکینسون، ارزیابی جامع توانبخشی توسط یک فیزیوتراپیست آموزشدیده است. یک فیزیوتراپیست برنامهای را طراحی میکند که میتواند بیثباتی وضعیتی، انجماد راه رفتن، اختلال در راه رفتن، اختلال در عملکرد بینایی و مشکلات مربوط به وضعیت بدن را بسته به مشکلات فعال شناسایی شده، برطرف کند. با تمرینات فیزیوتراپی، مشکلات جسمی بیماران پارکینسون کاهش و کیفیت زندگی آنها بهبود پیدا میکند.
مرکز خدمات توانبخشی سیب نت، خدمات فیزیوتراپی در منزل را نیز به مراجعین عزیز این مجموعه ارائه میدهد. تنها کافی است تا با ما تماس بگیرید!
4.وسایل کمکی
گاهی اوقات، تعادل تا حدی تحت تأثیر قرار میگیرد که استفاده از وسیله کمکی برای راه رفتن ضروری میشود. استفاده از عصا اغلب توسط فیزیوتراپیستهایی که در پارکینسون تجربه دارند، توصیه نمیشود. استفاده از عصا فقط در یک طرف بدن، باعث ایجاد عدم تعادل اضافی میشود که هنگام استفاده از واکر این موضوع وجود ندارد. علاوهبراین، خود عصا میتواند به مبلمان یا موانع دیگر گیر کند و در نتیجه منجر به زمین خوردن شود. بنابراین، اگر بیمار پارکینسون شما مشکلات حرکتی حادی دارد، ممکن است فیزیوتراپیست استفاده از واکر یا دیگر وسایل کمکی را برای وی توصیه نماید.
کلام آخر
برای بیماران مبتلا به پارکینسون، افتادن و زمین خوردن میتوانند تهدیدهای جدی و نگرانکنندهای را به همراه داشته باشند. با توجه به این خطرات، اتخاذ راهکارهای مناسب برای پیشگیری از این حوادث ضروری است. مجموعه توانبخشی سیب نت با ارائه خدمات تخصصی مانند فیزیوتراپی در منزل و کاردرمانی در منزل، به بیماران کمک میکند تا تعادل خود را تقویت کرده و از افتادنهای ناخواسته جلوگیری کنند. با انتخاب مرکز توانبخشی سیب نت، بهبودی کیفیت زندگی خود را تضمین کنید و از خطرات زمین خوردن دور بمانید.
